Felix Mendelssohn-Bartholdy

HomeblogFelix Mendelssohn-Bartholdy

Felix Mendelssohn-Bartholdy

Hamburg, 3 februari 1809 Leipzig, 4 november 1847

Componist Felix Mendelssohn-Bartholdy

In de 19e eeuw achtte men Mendelssohn de grootste componist aller tijden. Een mening die wij nu niet meer delen met onze voorouders, maar zeker is dat hij een van de veelzijdigste persoonlijkheden was van die eeuw.
 Tijdens een volledig verzorgde operareis met klassieke muziek reizen specialist Hannick Reizen beleeft u memorabele uitvoeringen van de mooiste werken van Mendelssohn

Mendelssohn: de weg naar succes

Als kleinzoon van een vooraanstaande Joodse filosoof en als zoon van een succesvolle bankier, Abraham Mendelssohn, genoot Felix de welstand van een welvarend gezin uit de middelklasse en alle voordelen van een beschaafde gemeenschap. Hij was de tweede van vier kinderen, van wie de oudste Fanny, die een bijna net zo volleerd pianist was als haar broer. De kinderen werden met straffe hand opgevoed: gehoorzaamheid tot in de dood, absoluut verbod op niets doen, betrouwbaarheid, wijsheid, warmte en humor waren de voornaamste bestanddelen van deze pedagogiek. Felix, wiens gezondheid niet sterk leek, moest veel aan sport doen: paardrijden, kaatsen, schaatsen en lange wandeltochten maken.

Felix, zijn broer en zusjes hebben nooit een school bezocht. Zij kregen thuis onderwijs. Eerst van zijn ouders; hij leerde Frans en wiskunde van zijn vader, terwijl zijn moeder hem kunst- en muziekles gaf, waaronder pianolessen, en later van de meest voortreffelijke pedagogen. Zijn wonderbaarlijke talenten manifesteerden zich al snel; op zijn negende gaf hij zijn eerste concert. Van Karl Zelter, die veel heeft gedaan voor zijn lievelingsleerling Felix, kreeg hij onderwijs in de muziektheorie en compositielessen. Het was Zelter die hem in contact bracht met Goethe, waarop zich een warme vriendschap ontwikkelde tussen de 72-jarige dichter en de twaalf jaar oude componist.

Naast zijn geniale muzikaliteit, waarvan een verbluffend muzikaal geheugen deel uitmaakte, liet Felix later in zijn leven een grote vaardigheid als illustrator, schilder en schrijver zien. Bovendien had hij een intense belangstelling voor wetenschap en techniek, voor wijsbegeerte, theologie en geschiedenis.

Mendelssohn had op twaalfjarige leeftijd al een groot aantal werken geschreven, sommige van een opmerkelijke rijpheid. Toen hij zich op de universiteit van Berlijn inschreef, had hij de operakomedie Die Hochzeit des Comacho (1825), en de ouverture van de begeleidende muziek voor Ein Sommernachtstraum (1826), een van zijn geliefdste orkestrale composities, voltooid.
In 1828 gaf hij de eerste uitvoering van de Matthäuspassion (de laatste was in 1729), die Berlioz deed opmerken: “Er is een god -Bach- en Mendelssohn is zijn profeet”. Deze verkorte uitvoering was een groot succes en betekende het begin van een ware Bachrenaissance.

Mendelssohn: het succes

Tot zijn opvoeding behoorde een door vader Abraham Mendelssohn geplande serie studiereizen. Zo reisde hij ruim twee jaar door Duitsland, Italië, Zwitserland, Frankrijk en Engeland. Op deze lange reis, die tot 1832 duurde, vestigde hij zijn roem als componist. Van alle kanten kreeg hij aanbiedingen om te komen dirigeren, componeren, doceren en concerteren. Tijdens zijn tournee kwam hij in Schotland, waar hij geïnspireerd werd tot het schrijven van de ouverture Die Hebriden (1833).

Mendelssohn werd aangesteld als dirigent van het Nederrijnse Muziekfestival, maar zijn belangrijkste functies bekleedde hij in Leipzig, waar hij in 1835 directeur werd van de Gewandhausconcerten. In 1843 werd hij directeur van het door hem opgerichte conservatorium van Leipzig, waar Robert Schumann compositieles gaf. Beide instellingen bracht hij tot grote bloei en wereldvermaardheid.

In 1837 trouwde hij met Cécile Jeanrenaud, een predikantsdochter, die hij had ontmoet op het strand in Scheveningen. Zij schonk hem vijf kinderen. Hierop volgde een periode waarin hij vele van zijn meest gevierde werken componeerde, waaronder zijn Vioolconcert (1845).

Mendelssohn's persoonlijkheid weerspiegelt in zijn muziek

Mendelssohns muziek is de beminnelijke weerspiegeling van een gelukkige, ongecompliceerde en fantasievolle persoonlijkheid. In zijn korte leven heeft hij een groot oeuvre nagelaten, dat nagenoeg het gehele terrein van de compositie omvat: liederen, pianowerken, kamermuziek, 5 symfonieën, koorwerken, oratoria, toneelmuziek, ouvertures, pianoconcerten en een vioolconcert.
Succes volgde op succes, maar de jaren van overwerk eisten hun tol. De schok van zijn zusters dood in mei 1847 was zo groot dat hij ineenstortte. Weliswaar herstelde hij en begon te componeren, maar de wil om te leven was gebroken. Op 28 oktober werd hij door een beroerte getroffen; acht dagen later stierf hij.

Wilt u graag reageren op deze blog gebruikt u dan onderstaand formulier of bel ons op 070-3191929.



Brochure aanvragen