Georg Friedrich Händel

HomeblogGeorg Friedrich Händel

Georg Friedrich Händel

Halle, 23 februari 1685 – Londen, 14 april 1759 

Georg Friedrich Händel

Georg Friedrich Händel was een van de grootste componisten van de 18e eeuw. Tijdens een volledig verzorgde operareis met klassieke muziek reizen specialist Hannick Reizen beleeft u memorabele uitvoeringen van de mooiste werken van Händel.

Händel versus Bach

Het toeval wil dat Händel en Bach, de andere grootste componist van de 18e eeuw, in hetzelfde jaar, 1685, met tussenpozen van één maand ter wereld zijn gekomen. Veel meer overeenkomsten zijn er overigens niet: Bach is altijd in Duitsland gebleven en heeft zich voornamelijk met kerkmuziek beziggehouden, terwijl Händel zijn geluk in de Italiaanse opera beproefde en naar Engeland verhuisde. De twee componisten hebben elkaar nooit ontmoet, hoewel Bach daar wel eens een poging toe heeft gedaan. Bach stierf in 1750 en Händel pas in 1759, het jaar waarin Mozart zijn derde verjaardag vierde. Bach kwam uit een muzikale familie en er werd min of meer aangenomen dat hij zich in de voetsporen van zijn ouders zou begeven; Händel daarentegen was de eerste in zijn familie die blijk gaf van muzikaal talent.

Händel: de weg naar succes

De vader van Händel was kapperchirurgijn in het universiteitsstadje Halle, 20 kilometer ten noorden van Leipzig, en hij wilde graag dat zijn zoon rechten ging studeren. Hij verbood zijn zoon zelfs om zich met muziek bezig te houden, maar zijn moeder wist ongemerkt een klein klavier naar de zolder te smokkelen, waar de jonge Georg zichzelf de beginselen van het pianospel eigen maakte. Toen hij zeven jaar was, ging hij met zijn vader naar het hof van de Sachsen-Weissenfels, waar hij tot grote verbazing van iedereen een stukje op het orgel speelde en daarmee zijn vader wist te vermurwen. Daarna kreeg Händel drie jaar les van een organist in Halle; hij woonde een tijdje in Berlijn en werd assistent-organist in de plaatselijke domkerk. Zijn vader ondernam echter nog steeds pogingen om hem over te halen om rechten te studeren, en dat heeft Georg dan ook een tijdje gedaan. Maar toen zijn vader overleed, besloot hij musicus te worden en in 1703 vertrok hij naar Hamburg.

Händel: het succes

In Hamburg kreeg hij een baan als violist en klavecinist; hij ontmoette Telemann, duelleerde met een rivaal en schreef zijn eerste opera, Almira (1705), die in Hamburg in het Theater am Gänsemarkt in première ging. Het jaar daarna besloot hij te gaan reizen; hij trok van Florence, waar de opera Rodrigo (1707) werd uitgevoerd, naar Rome, waar hij bevriend raakte met Alessandro Scarlatti, en via Venetië en Napels naar Hannover, waar hij Kapellmeister werd van de keurvorst. Toen hij een half jaar verlof kreeg, reisde hij naar Londen, waar Rinaldo (1711) en Il Pastor Fido (1712) werden uitgevoerd. Na een jaar reisde hij terug naar Hannover, maar hij kreeg al snel heimwee naar Londen. Hij ging opnieuw naar Londen en bleef daar veel langer dan hem was toegestaan. In 1714 stierf koningin Anne en zijn werkgever uit Hannover kwam naar Engeland, waar hij gekroond werd tot koning George I. Aanvankelijk was de koning erg verbolgen over het feit dat Händel niet op tijd was teruggekeerd naar Hannover, maar dit conflict werd spoedig bijgelegd toen Händel zijn beroemde Watermusic (1715) schreef voor de koninklijke processie over de Thames. In de tien jaren die hierop volgden, schreef Händel de ene opera na de andere. Het drietal: Giulio Cesare (1724), Tamerlano (1742) en Rodelinda (1725) neemt een belangrijke plaats in. In 1726 kreeg hij de Engelse nationaliteit. Twee jaar later kwam er een einde aan zijn vanzelfsprekende populariteit door concurrentie van een nieuwe opera, The Beggar’s Opera, op een libretto van John Gay, waar het publiek massaal op afstroomde. Zijn gezelschap raakte door deze concurrentie in financiële moeilijkheden, verloor 50.000 pond en werd failliet verklaard. Händel werd getroffen door een hartaanval, waarvan hij maar langzaam herstelde. 

Na 1741 besloot Händel geen opera’s meer te schrijven. Hij richtte zich op instrumentale muziek en oratoria, waarmee hij eerder al succes had gehad: Saul (1739) en Israël in Egypt (1739). Drie jaar later schreef hij zijn succesvolste werk, Messiah (1742), dat in korte tijd het populairste oratorium is geworden en dat ook is gebleven. Hierna schreef Händel Samson (1742) en Judas Maccabeus (1749). De stroom oratoria werd onderbroken voor Fireworks Music (1749), een compositie voor de Vrede van Aix-la-Chapelle.
Händel componeerde in drie talen: Duits, Italiaans en Engels, en nam de veelzijdige muzikale en stilistische middelen van zijn tijd in zijn composities op. Naast Johann Sebastian Bach is hij de grootste barokcomponist. 

In 1752 werd Händel aan zijn ogen geopereerd, maar dat mislukte, waardoor hij helemaal blind werd. Hij bleef echter wel dirigeren en produceerde elk jaar de uitvoering van de Messiah. Hij stierf kort na een van deze uitvoeringen en werd begraven in Westminster Abbey.

Wilt u graag reageren op deze blog gebruikt u dan onderstaand formulier of bel ons op 070-3191929.



Brochure aanvragen