Giovanni Battista Pergolesi

HomeblogGiovanni Battista Pergolesi

Giovanni Battista Pergolesi 

Jesi, 4 januari 1710 – Pozzuoli, 16 maart 1736

Componist Giovanni Battista Pergolesi

Giovanni Battista Pergolesi schreef een aantal seculiere instrumentale werken, waaronder een vioolsonate en een vioolconcert. Daarnaast componeerde hij ook veel kerkmuziek, waaronder een mis in F. Tijdens een volledig verzorgde operareis met klassieke muziek reizen specialist Hannick Reizen beleeft u memorabele uitvoeringen van de mooiste werken van Pergolesi.

Pergolesi: zijn leven en zijn muzikale werken

Giovanni Battista Pergolesi was een Italiaans componist, violist en organist.
Hij werd in 1710 geboren als derde zoon van schoenmaker Francesco Draghi. Deze verhuisde in 1635 van Pergola naar Lesi en Giovanni Battista was de eerste die de achternaam Pergolesi kreeg (als samentrekking van beide steden).
Toen Giovanni twaalf was werd hij door toedoen van zijn beschermer Markies Cardolo Maria Pianetti naar het Napolitaanse Conservatorio dei Poveri di Gesù Cristo gezonden. Hij kreeg er les van onder meer Francesco Durante.
In 1732 werd hij kapelmeester van prins Ferdinando Colonna Stigliano.
Twee jaar later trad hij in dienst bij de hertog van Maddaloni en in 1735 werd hij in een document vermeld als de ‘assistent-organist van de koninklijke kapel in Napels’. Napels was in die jaren een van de meest invloedrijke operasteden en dus begon Pergolesi, zoals elk componist met Napolitaanse wortels, al op jonge leeftijd opera’s te componeren.
Hij schreef zowel in het genre van de opera seria (bijvoorbeeld L’Olimpiade op tekst van Metastasio) als van de opera buffa. Vooral deze laatste werken vielen in Napels enorm in de smaak.
Enkele van zijn succesvolle producties waren Lo frate inamorato (1732), Livetta e Tracollo (1734) en La Serva Padrona (1733), een komisch intermezzo dat hem onsterfelijke roem bezorgde.
Zijn opera seria Il prigioner superbo omvatte de populaire buffa-tweeakter intermezzo, La Serva Padrona (1733).
Toen het stuk in 1752 werd opgevoerd in Parijs, vormde het de aanleiding voor de zogenaamde querelle des bouffons (ruzie van de komieken) tussen aanhangers van de serieuze Franse opera van componisten als Jean-Baptiste Lully en Jean-Philippe Rameau en aanhangers van nieuwe Italiaanse komische opera.
Pergolesi diende als voorbeeld voor de laatste stijl tijdens deze ruzie die de muziekgemeenschap van Parijs twee jaar lang verdeeld hield.
Zijn laatste komedie, Il Flaminio, ging in première in de herfst van 1735. Maar rond die tijd was het al zeer slecht gesteld met de gezondheid van Pergolesi. Verzwakt door tuberculose trok hij zich in januari 1736 terug in het franciscaanse klooster van Puzzuoli, even buiten Napels.
Hij overleed er op 16 maart 1736. In Puzzuoli voltooide hij enkele dagen voor zijn dood zijn sublieme Stabat Mater. 

Een aanzienlijke hoeveelheid instrumentale en sacrale werken die ooit aan Pergolesi zijn toegeschreven, bleken later niet van zijn hand te zijn. Zo is van de Concerti Armonici tegenwoordig bekend dat zij zijn geschreven door Unico Wilhelm van Wassenaer.

Wilt u graag reageren op deze blog gebruikt u dan onderstaand formulier of bel ons op 070-3191929.



Brochure aanvragen