Ottorino Respighi

HomeblogOttorino Respighi

Ottorino Respighi

Bologna, 9 juli 1879 – Rome, 18 april 1936

Componist Ottorino Respighi

Ottorino Respighi was de componist van het Italiaanse impressionisme! Tijdens een volledig verzorgde operareis met klassieke muziek reizen specialist Hannick Reizen beleeft u memorabele uitvoeringen van de mooiste werken van Respighi.

Respighi: de weg naar succes

Ottorino Respighi ontvangt zijn eerste muzieklessen van zijn vader, en studeert vervolgens viool, altviool, contrapunt en compositie aan het Liceo Musicale te Bologna,

In het begin van de 19e eeuw is hij werkzaam in Sint Petersburg als eerste altviolist aan het Mariinski Theater. Hier ontmoet hij Rimski Korsakov, bij wie hij zijn compositielessen voortzet. Van 1903 tot 1908 is hij altist in het ‘Quintetto Mugellini’ te Bologna.

In 1908 is hij korte tijd leerling van Max Bruch in Berlijn. De Accademia di S. Cecilia in Rome benoemt hem in 1913 tot leraar compositie en in 1924 tot directeur. Samen met Casella, Gui, Malipiero en Pizzetti is hij de oprichter van de Società Nazionale di Musica. Respighi leidt tevens meesterklassen voor compositie en maakt grote concerttournees als pianist en dirigent van eigen werk.

Respighi: zijn stijl en meesterwerken

Vanaf 1925 wijdt Respighi zich uitsluitend aan het componeren. Hij componeert impressionistische orkestwerken in de trant van Richard Strauss en Stravinsky, zoals Fontane di Roma (1917) en Pini di Roma (1924). Vooral na 1916 is er in zijn werk een archaïserende tendens te bespeuren. Behalve in het gebruik van Gregoriaanse melodieën en oude kerktoonsoorten in originele composities komt deze tot uiting in bewerkingen van oude Italiaanse muziek. Hiervan hebben met name de drie orkestsuites Antiche arie e danze per liuto (1917; 1924; 1932) repertoire gehouden. Respighi's spel met het verleden heeft andere achtergronden dan het min of meer gelijktijdig optredende neoclassicisme, waarbij ook historische stijlmiddelen worden gebruikt. Het staat in het teken van een herwinning van een nationale identiteit op het gebied van de instrumentale muziek, zoals ook het muziekhistorisch onderzoek van Engelse, Scandinavische, Franse en Russische tijdgenoten in de eerste plaats nationalistisch georiënteerd is.

Als operacomponist is Respighi minder succesvol. Zijn belangrijkste opera’s zijn de komedie Belfagor (1922) en het psychologische drama La fiamma (1934). Het gemis aan dramatische spanning wordt ten dele gecompenseerd door een kleurijke instrumentatie.

Wilt u graag reageren op deze blog gebruikt u dan onderstaand formulier of bel ons op 070-3191929.




Brochure aanvragen